تبليغاتX
خوش آمدید
دوست معمولي ، دوست واقعي
فرامش نکنيد 

دو چيز را فراموش نكن : ياد خدا و ياد مرگ .
دو چيز را فراموش كن : بدي ديگران در حق تو و خوبي تو در حق ديگران .
چهار چيز را نگه دار : گرسنگيت را سر سفره ديگران، زبانت را در جمع، دلت را سر نماز و چشمت را در خانه دوست.


دوست معمولي ، دوست واقعي

دوست معمولي هيچگاه نميتواند گريه تورا ببيند.
دوست واقعي شانه هايش از گريه تو تر خواهد بود.
دوست معمولي اسم کوچک والدين تو را نميداند.
دوست واقعي شايد تلفن آنها را جايي نوشته باشد.
دوست معمولي يک جعبه شکلات براي مهماني تو ميآورد.
دوست واقعي زودتر به کمک تو مي آيد و تا دير وقت براي تميز کردن ميماند.
دوست معمولي از دير تماس گرفتن تو دلگير و ناراحت ميشود.
دوست واقعي ميپرسد چرا نتوانستي زودتر تماس بگيري؟
دوست معمولي دوست دارد به مشکلات تو گوش کند.
دوست واقعي سعي در حل آنها ميکند.
دوست واقعي ميپرسد چرا نتوانستي زودتر تماس بگيري؟
يک دوست معمولي دوست دارد به مشکلات تو گوش کند.
دوست واقعي سعي در حل آنها ميکند.
دوست معمولي مانند يک مهمان عمل ميکندو منتظر ميماند تا از او پذيرايي کني.
دوست واقعي به سوي يخچال رفته و از خود پذيرايي ميکند.
دوست معمولي مي پندارد که دوستي شما بعد از يک مرافعه تمام مي شود.
دوست واقعي ميداند که بعد از يک مرافعه دوستي محکمتر ميشود.
دوست واقعي کسي است که وقتي همه تو را ترک کرده اند با تو مي ماند.
ماخذ مجله موفقيت
 

اي کاش....
دوست ندارم به كسي بخندم كه دلم بهش نمي خنده ... دوست ندارم محبت كسي رو قبول كنم كه محبتش به دلم نمي شينه ... چرا ما آدما وقتي از كسي خوشمون نمي ياد تا جايي كه دوست داريم سر به تنش نباشه با اين حال اداي دوستي در مياريم ؟؟؟ شايد م يادمون ميره كه محبت از نگاه آدما پيداست نه از زبون !!! شايد زبونت به من بگه منو دوستم داري ولي احساست و نگاهت به من ميگه ايكاش نبودي ...جاي خاليت بهتر بود.... خدايا كمكم كن همه رو از ته دل دوست بدارم نه ظاهري و نه گفتاري ! خدايا كمكم كن دل و زبونم هميشه باهم باشه ! ايكاش دلهامون رو پاك كنيم ..از كينه ...از حسادت ... ايكاش ...
فرستنده: ن آ

"عشـق ٬ غـرور ٬ دیـوار ٬ فاصله ٬ مرگ و ...."

                هر روز٬ شايد

                       ده ها رنگين کمان

                           در دهان ما نطفه ميبست

                               و بيرنگی کمياب ترين چيزها بود !!!! ٬٬

اگر عشق ٬ارتفاع داشت٬

من زمين را درزير پای خود داشتم

 و تو هيچگاه عزم صعود نمیکردی ٬ 

آنگاه شايد پرچم کهربايی مرا در قله ها

 به تمسخر می گرفتی !!

                                             اگر شکستن قلب و غرور، صدا داشت ٬

                                             عاشقان سکوت شب را ويران ميکردند !!

اگر براستی خواستن توانستن بود ٬ 

محال نبود ٬وصال !

وعاشقان که هميشه خواهانند 

هميشه ميتوانستند تنها نباشند !!

                                             اگر گناه وزن داشت ٬

                                          هيچ کس را توان آن نبود که گامی بر دارد...

                                          تو از کوله بار سنگين خويش ناله ميکردی ٬

                                          و شايد من ٬ کمر شکستــه ترين بودم !!

    اگرغرور نبود ٬ 

چشمهایمان به جای لبها سخن نمی گفتند ٬

و ما کلام دوستت دارم را ٬

ميان نگاه های گهگاه مان جستجو نمی کرديم !!

                                             اگر دیــوارنبود ٬

                                            نزديک تر بوديم !

                                           همه وسعت دنيا يک خانه ميشد 

                                             و تمام محتوای يک سفره 

                                           سهم همه بود ٬ 

                                         و هيچکس درپشت هيچ ناکجايی پنهان نميشد!! 

    اگر ساعتها نبودند ٬

آزادتر بوديم ...

با اولين خميازه به خواب ميرفتيم

وهرعادت مکرر را

در ميان بيست و چهار زندان حبس نمیکرديم !!

                                             اگر خواب حقيقت داشت ٬

                                            هميشه با تو در کنار آن ساحل سبز

                                             لبريز از ناباوری بودم!

                                            هيچ رنجی بدون گنج نبود

                                              اما گنجها شايد٬ بدون رنج بودند !!

    اگر همه ثروت داشتند ٬

دلها ، سکه را بيش از خدا نمی پرستيدند ٬

و يکنفر در کنار خيابان ، خواب گندم نميديد ٬

تا ديگری از سر جوانمردی

بی ارزش ترين سکه اش را نثار او کند ...

اما بی گمان صفا و سادگی ميمرد ٬ 

    اگر همه ثروت داشتند !!

                                             اگر مرگ نبود ٬

                                            همه کافر بودند 

                                             وزندگی بی ارزشترين کالا بود! 

                                            ترس نبود ٬ زيبايی نبود 

                                             و خوبـی هم ٬ شايد !!

    اگر عشـق نبود ٬ 

به کدامين بهانه می گرستيم و می خنديديم ؟!

کدام لحظه ی ناياب را انديشه می کرديم ؟!

و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آورديم ؟!

آری ! بيگمان پيش از اينها مرده بوديم ٬

   اگر عشـق نبود !!

                                             اگر کينه نبود ٬ 

                                        قلبها تمام حجم خود را در اختيار عشق ميگذاشتند!!

                                          من با دستانی که زخم خورده ی توست٬

                                            گيسوان تـو را نوازش ميکردم

                                        و تو سنگی را که من به شيشه ات زده بودم

                                            به يادگار نگه ميداشتی !

                                        و ما پيمانه هايمان را در تمام شبهای مهتابی

                                            به سلامتی دشمنانمان می نوشيديم !!

    اگر خداونـد يک آرزوی انسان را برآورده ميکرد ٬

من بيگمان ٬

ديدن تـو را آرزو می کردم ....

و تـو ......... نمی دانم؟


 كوتاه اما شنيدني
· زندگي يعني عشق فرورفتي در آبي كه نمي داني عمق آن چقدر است.
· زندگي يعني باور غير ممكن ها وقتي كه مرگ را از آن غربال كني.
· بهترين و بزرگ ترين بال بال روياست به شرطي كه بداني تنها تا مسافتي معين و تا زماني معين مي تواني با آن پرواز كني.
· نگاه زبان مخصوصي است كه اختياج به مترجم ندارد.
· هيچ گاه فكر نكن آن فدر بزرگ شده اي كه مي تواني گناهانت را خودت ببخشي.
· اشتباه براي بار اول اشكالي ندارد اما تكرار دوباره آن نابخشودني است .
· بدان از چيزي كه هميشه مي ترسي روزي قدرتي شگرف به تو خواهد بخشيد.
· دنيا آن قدر بزرگ نيست كه تو زشتي هايش را بزرگ ببيني.
· قدر لحظه هاي عمر را هيچ كس مانند گور كن پير نمي داند.
· افسوس كه بايگاني ذهن ما ثبت لحظه هاي ناگوار را خيلي بهتر از لحظات خوش انجام مي دهد.
· افكار بزرگ از آن انسان هاي بزرگ است به شرطي كه با عمل توام باشد.
· هرگز نخواهي توانست از شر افكار مزاحم راحت شوي مگر آن كه همان باشي كه هستي.

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1385ساعت 0:3 قبل از ظهر  توسط محمد  |